Eenheid in de kerk

In Nederland zijn we kampioen kerkscheuringen. Schijnbaar bestaan er nergens zó veel verschillende kerkstromingen, als in ons kleine landje. Om tot een eenheid te komen tussen al die verschillende kerken lijkt onmogelijk, maar zelfs binnen kerken is het een uitdaging om de neuzen dezelfde kant op te houden.

Volkomen eenheid

En dan lees ik deze tekst: ‘Broeders en zusters, in de naam van onze Heer Jezus Christus roep ik u op om allen eensgezind te zijn, om scheuringen te vermijden, om in uw denken en uw overtuiging volkomen één te zijn’ (1 Kor. 1:10). Dit is een oproep van Paulus aan de kerk in Korinthe, maar hij geldt natuurlijk net zo goed voor ons. Alleen, zo’n eenheid als Paulus beschrijft lijkt bijna een utopie – een onbereikbaar droomplaatje. En toch is dat wat er van ons als kerk gevraagd wordt. Maar hoe komen we ooit tot meer eenheid?

Kennis vs liefde

Voor mij was een aanwijzing die Paulus later in deze brief geeft, een eye-opener. Ook in Korinthe waren er binnen de kerk discussies. Bij hen ging het onder andere over de vraag of je wel of niet van vlees mocht eten dat geofferd was aan afgoden. Die discussie leeft bij ons niet echt, dus laten wij even ander onderwerp kiezen: wat mag je wel of niet op zondag?

Paulus zegt hierover: sommige christenen zijn vrijer dan anderen. Zij weten dat ze vrij zijn van regels en van de vroegere wet. Zij zullen zich misschien vrij voelen om op zondag naar een restaurant te gaan – terwijl een ander dat ziet als een overtreding. Wat moet jij nu doen, als jij degene bent die naar een restaurant gaat – en een medegelovige keurt dat af?

Mijn eerste ingeving zou zijn om diegene te proberen te overtuigen. Dat is hoe onze maatschappij werkt, toch? Als jij een mening hebt, dan kom je daarvoor uit en dan probeer je die mening te ‘verkopen’. Debatteren, discussiëren, je mening onderbouwen met argumenten – allemaal dingen die jij vast ook leert op school. Maar Paulus leert ons iets heel anders. Hij zegt: ‘kennis maakt verwaand, alleen de liefde bouwt op’ (1 Kor. 8:1). Jij moet niet je kennis gebruiken om een ander te overtuigen, maar jij moet je liefde gebruiken om die ander zo dicht mogelijk bij God te brengen. En dat doe je, door zijn of haar overtuiging niet aan te vallen.

Meebewegen

Als je dat doet, kun je diegene namelijk aan het twijfelen brengen. Misschien probeer je diegene over te halen om met jou mee naar het restaurant te gaan – en dat lukt – maar na de tijd zit diegene met een bezwaard geweten en voelt zich schuldig. Dan heb je niks goeds bereikt. Dus: val een anders overtuiging niet aan, als het gaat om ‘onbelangrijke’ dingen. Paulus zegt zelfs: ga zelf óók niet naar het restaurant, als je een ander daarmee aan het twijfelen maakt. Dat betekent dus meebewegen met elkaar.

Als we op die manier met elkaar omgaan, zou dat dan niet ontzettend veel discussie en onenigheid wegnemen? En zou dat geen geweldige stap zijn naar meer eenheid? Ik neem me voor, om vanaf nu niet meer vanuit kennis te handelen als ik met medegelovigen omga, maar vanuit liefde. En jij?

Tip: lees heel 1 Korinthe 8 eens door. Dan ga je het principe wat ik hierboven heb uitgelegd, nog beter begrijpen.

Deel deze post:

Share on facebook
Facebook
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email