Heilige frustratie

Ik heb een spreker ooit het volgende horen zeggen: “Hetgeen wat je frustreert, is vaak ook hetgeen waar je gepassioneerd over bent.”

Dit herkende ik toen enorm, want ik was regelmatig gefrustreerd over dingen binnen de christelijke Nederlandse kerk. “De preken zijn te kort” of “er zit te weinig diepgang in de preek.” “Waarom wordt er bijna geen onderwijs over de Heilige Geest gegeven?” of “Waarom leggen we zo weinig de handen op de zieken, zodat ze genezen?” En zo kan ik nog wel even doorgaan.

De kans is groot dat je mij nu een enorme zeurpiet vindt. En als ik hier alleen maar over zou zeuren, had je volkomen gelijk gehad! Maar deze frustratie komt dus ergens vandaan. Ze zit er niet zomaar.

Ontleden

Laten we als voorbeeld de volgende frustratie nemen: “Er zit te weinig diepgang in de preek” en deze als het ware stapje voor stapje gaan ontleden.

Als ik te weinig diepgang in de preek vind zitten, mis ik dus diepgang. Wat bedoel ik daarmee? Daarmee bedoel ik, dat ik verlang naar een preek die mij bijvoorbeeld niet alleen maar verteld dat God van mij houdt, maar die mij ook vanuit de Bijbel laat zien waaróm God van mij houdt en welke gevolgen dat mag (en misschien moet) hebben in mijn leven. Dat de preek laat zien hoe die liefde mijn leven ten goede zal transformeren.

Het waarom

We weten nu dus waar ik naar verlang. Laten we nu nog een stapje verder gaan en kijken waarom ik hier naar verlang.

Dit kan bijvoorbeeld zijn omdat ik persoonlijk verlang naar transformatie in mijn leven, zodat ik meer op Jezus ga lijken. Maar het kan ook zijn omdat ik ernaar verlang dat elke christen meer op Jezus gaat lijken en Hem actief volgt.

Onderliggend verlangen

De eerste optie is denk ik een gezond verlangen voor elke christen en hoewel ik hier zeker persoonlijk naar verlang is dat niet de reden van mijn frustratie. Optie twee – surprise 😉 – daarentegen wel!

Het onderliggende verlangen van mijn frustratie, is dat ik er naar verlang dat elke christen gaat ontdekken hoeveel schatten God in de Bijbel heeft gelegd en aan ons wil geven. Want zo veel christenen lijken maar een comfortabel leven te leven, zonder dat ze actief streven naar wat de Bijbel ons leert. De Bijbel leert ons namelijk niet alleen maar dat we ons moeten bekeren van onze zonden, zodat we gered worden. Dat is pas het startpunt en het gaat zoveel verder dan dat. Wat God allemaal aan ons wil geven is nog zoveel mooier! Maar veel christenen lijken het zo wel prima te vinden en zich hier niet naar uit te strekken.

Dit is dus de basis van mijn frustraties, en dat is wat we dus ook wel ‘heilige frustratie’ noemen. En als je eens terug naar boven scrolt en de andere frustraties leest die ik opnoemde, dan zie je dat die ook allemaal uit deze ‘basisfrustratie’ voortkomen.

Gods verlangen

We weten nu dus een beetje hoe een heilige frustratie eruit kan zien. Maar waarom is dit belangrijk om te ontdekken? Je heilige frustratie kan je een stukje meer inzicht geven in wat mogelijk Gods plan voor jouw leven is. Een heilige frustratie is namelijk een verlangen dat God in jou heeft gelegd en het kan je leiden naar de plek waar God jou wil gebruiken.

Als we weer naar mijn eigen heilige frustratie kijken, dan zien we ook dat ik er eigenlijk helemaal niets aan heb! Het gaat niet over mijzelf en ik heb er zelf geen belang bij; anderen hebben er juist voordeel bij. Daaraan kan je herkennen dat het niet je eigen verlangen is, maar dat van God.

Dus denk eens bij jezelf na: “Waarover ben ik vaak gefrustreerd?” Armoede in de wereld? Milieuvervuiling? Lauwheid bij christenen? Bid vooral ook of God je dit wil laten zien en ga eens kijken hoe je dit een plek in je leven kunt geven. Het kan al zo simpel zijn als het maandelijks geven van 5 euro aan IJM (International Justice Mission).

Wat is jouw heilige frustratie?

(Volgende week komt er een nieuwe podcast online waarin we het verder over heilige frustratie gaan hebben. Dus zeker luisteren!)

Deel deze post:

Share on facebook
Facebook
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email