Wij zijn de kerk

Deze maand hebben we al verschillende aspecten besproken over het ‘samen kerk zijn’. Maar wat betekend het nou echt in de praktijk? Hoe moeten we dit, eigenlijk best vage, zinnetje nu echt zien?

We zijn een volk

Ik luister regelmatig naar preken van verschillende Amerikaanse voorgangers en in meerdere preken heb ik de volgende quote regelmatig terug horen komen.

ENG: “Church is not an organization. It’s a people.”
NL: “De kerk is geen organisatie. Het is een volk.”

En dat vind ik een hele mooie definitie van de kerk. De kerk is een volk. Maar wat wordt hier nu precies mee bedoeld?

Wikipedia zegt het er volgende over: “Een volk een is een groep mensen die samenwonen en dezelfde cultuur hebben. … Een volk kan ook een bepaalde groep mensen zijn die onderlinge verwantschap en verbondenheid voelen op basis van één of meerdere gemeenschappelijke kenmerken.”

Een volk is dus een groep mensen die samen in verbondenheid, volgens dezelfde manier (cultuur, normen en waarden) leeft. Oftewel zoals de Bijbel het zegt: we zijn samen een lichaam, het lichaam van Christus.

Dat is dus in de basis de kerk. Geen gebouw of instantie, maar een groep mensen die Jezus volgen.

Onze cultuur

Maar als wij een volk zijn en een volk heeft zijn eigen cultuur… Hoe ziet onze cultuur er dan uit? Of beter gezegd: wat zegt de Bijbel over hoe onze cultuur eruit hoort te zien?

Het Bijbelboek Mattëus staat hier vol mee, met toespraken en gelijkenissen van Jezus over hoe wij moeten leven, als we Hem willen navolgen. Maar één thema wat door heel de Bijbel terugkomt is: liefde voor je naaste.

Matteüs 22:37-40
37 Hij antwoordde: ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. 38 Dat is het grootste en eerste gebod. 39 Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. 40 Deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat.’”

En misschien denk je wel, of heb je iemand wel eens horen zeggen, dat dat de taak van de kerk is. Om voor de armen te zorgen en naar de mensen in de wijk om te zien. Maar weet je nog wat ik zei? Wij zijn de kerk!

Ook verteld Jezus in Mattëus 5 erg duidelijk wat Hij van ons verwacht:

Matteüs 5:13-16
13 Jullie zijn het zout van de aarde. Maar als het zout zijn smaak verliest, hoe kan het dan weer zout gemaakt worden? Het dient nergens meer voor, het wordt weggegooid en vertrapt. 14 Jullie zijn het licht in de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. 15 Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is. 16 Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.”

Jezus vraagt dus van ons als kerk, als een volk, een groep verbonden mensen, om licht in de duisternis te brengen. Om te getuigen van het goede nieuws dat Hij bracht: vrijheid, genezing, liefde en vrede. Hij vraagt van ons om bewust een verschil te maken in de levens van de andere mensen om ons heen, zodat zij God mogen zien.

Dat is dus niet een taak van de kerk, zoals we het vaak makkelijk van ons afschuiven. Maar het is de taak voor jou en mij persoonlijk! Want alleen op die manier kan het evangelie heel de wereld bereiken. Wanneer wij allemaal individueel ons steentje bijdragen en getuigen in en door ons leven van wie Jezus is.

Dus geef het ‘kerk zijn’ niet alleen op zondag een plekje, maar laat het elke dag deel uitmaken van je leven!

Want wij zijn de kerk en wij hebben een boodschap van hoop te brengen in deze duistere wereld! En deze boodschap brengen wij niet alleen op zondag, maar in elk facet van ons leven!

Deel deze post:

Share on facebook
Facebook
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email