Blijven staan in een omgeving vol ongeloof

Ik ben niet met het geloof opgegroeid en eigenlijk kende ik in mijn omgeving helemaal niemand die gelovig was. Het enige moment waarop ik in aanraking kwam met het geloof, was in de zomer. Dan stond er naast onze camping een grote tent, waar activiteiten werden georganiseerd en over God en de bijbel werd verteld.

Kritische vragen

Op mijn achttiende werd ik tijdens een activiteit van die tent zo aangeraakt door de Heilige Geest, dat ik tot geloof kwam. Vanaf dat moment kwamen er ook kritische vragen vanuit mijn omgeving. Er waren mensen die me aan het twijfelen probeerden te maken, door vragen te stellen over zogenaamde fouten in de bijbel. Anderen zeiden dat ik gehersenspoeld was in die tent.

Die vragen en opmerkingen hebben me nooit echt aan het twijfelen gebracht, maar toch had ik wel gelovige mensen om me heen nodig, die me verder konden helpen. Deze mensen vond ik gelukkig in een kerk, waar ik op een zondagochtend op goed geluk binnenstapte. In het bijzonder één familie uit die gemeente werd erg belangrijk voor me. Ik kwam er meerdere keren per week, gewoon omdat ik bij hen in de buurt móest zijn. Ik kon er terecht met al mijn vragen en stap voor stap leerde ik meer en groeide mijn relatie met God. Zij hebben een enorm grote, positieve, invloed op mij gehad. Vervolgens ging ik een Youth Alpha volgen en zo leerde ik ook steeds meer christenen kennen.

Afstand

Ik heb het contact met ongelovige mensen in mijn omgeving niet volledig verbroken, want ik denk niet dat dat nodig is. Mijn vader is bijvoorbeeld één van de mensen die mij kritische vragen stelt – maar hij blijft mijn vader. Toch is het wel belangrijk om te beseffen dat er een afstand komt op het moment dat je tot geloof komt. Je denkbeelden en ideeën zijn dan zó anders dan die van ongelovigen. Ik kan bijvoorbeeld niet meer mee met mijn vroegere vrienden of bekenden, als zij dingen doen die niet bij God passen.

Gesterkt worden

Daarnaast merk ik bijvoorbeeld dat ik het erg lastig vind om geregeld bijbel te lezen, als ik in een ongelovige omgeving leef. Ik heb mensen om mij heen nodig die mij daarin stimuleren en aanmoedigen. Mensen bij wie en met wie ik vrijuit God kan zoeken. Zonder zulke mensen red ik het simpelweg niet. Ik zoek ze op en heb God ook regelmatig gebeden om zulke mensen op mijn pad te brengen. Want als ik door het contact met andere christenen wordt gesterkt in mijn geloof, ben ik daarna sterk genoeg om weer een ongelovige omgeving in te gaan. En daar over God te vertellen.

Deel deze post:

Share on facebook
Facebook
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email